Oude foto met mensen die om een auto staan

De Zakelijke auto van Vroeger

De zakelijke auto van vroeger zag er fiscaal behoorlijk anders uit dan nu het geval is. De afgelopen 10 jaar is de regeling regelmatig op de schop gegaan. Tot 2006 was er bijvoorbeeld nauwelijks sprake van een fiscale rol voor de werkgever. In plaats daarvan werd het voordeel van de zakelijke auto uitsluitend afgewikkeld aan de hand van de inkomstenbelasting.

De werkgever hoefde alleen een aantekening te maken op de loonstaat en de loonbelastingkaart van de betrokken medewerker. De zakelijke auto van vroeger zat daarmee een stuk minder complex in elkaar dan op dit moment het geval is.

Historie van de zakelijke auto

Als we nog verder teruggaan ziet de zakelijke auto van vroeger er met betrekking tot de bijtelling zelfs heel anders uit. Tussen 2001 en 2003 was er sprake van een getrapte bijtelling. Dat betekent dat de werknemer bijtelling betaalde op basis van het aantal kilometers dat er privé mee werd gereden. De getrapte bijtelling kon oplopen tot het tarief van 25%, een tarief dat later is gaan gelden voor alle zakelijke auto’s waarmee een werknemer meer dan 500 kilometer privé per jaar reed.

In 2004 besloot de overheid het systeem te vereenvoudigen. Er werd toen gewerkt met een bijtellingspercentage van minimaal 22%. Vervolgens werd de regeling in 2006 van de inkomstenbelasting naar de loonbelasting verhuisd, waardoor de werkgever er een paar fiscale taken bij kreeg.

In de meer recente geschiedenis van de zakelijke auto heeft de CO2-uitstoot een steeds grotere rol gekregen. Zuinige auto’s waren beschikbaar met 20%, 15% of zelfs 7% bijtelling per jaar. Inmiddels is de overheid daar grotendeels op teruggekomen. Net als bij de zakelijke auto van vroeger geldt er weer standaard 22% bijtelling per jaar. De enige uitzondering vormen elektrische auto’s zonder CO2-uitstoot, daarvoor geldt slechts 4% bijtelling.

Wat vind jij van de zakelijke auto van vroeger en de ontwikkelingen op dit moment?